Soms word ik gewoon stapelgek van mezelf. Ik zit de hele tijd maar zin in later te hebben. Ik heb het voor mezelf zo bedacht dat mijn eerste 18 jaar van mijn leven gewoon zwaar kut zijn. En daarna begint mijn leven pas echt, alsof de eerste 18 jaar een soort test is die ik moet maken om te zien of ik het echte leven wel waard ben. Daarom heb ik ook zoveel zin in later, in het echte leven, in het echte leven die bijna iedereen al leeft, met een thuis, best leuke dingen doen, geen zorgen maken om geld enz. Ik ben zelfs al voor later aan het sparen zo dat het dan zo leuk mogelijk word, nu denk je misschien wel ik krijg daar ook geld voor van mijn ouders maar dat heb ik dus niet. Ik werk ervoor en daar ben ik trots op.
Wat zie ik in later? Een voorbeeld van wat ik graag wil worden. Ik wil graag leerkracht van groep 3 worden, om ze te leren lezen en schrijven wat je de rest van je leven nodig hebt, maar ook omdat ik het in groep 3 niet zo makkelijk had, mijn vader sloeg mijn moeder in elkaar, ik sliep elke nacht bij iemand anders en soms sliep ik niet omdat ik nergens kon slapen, ik kreeg te weinig eten omdat het er gewoon niet was. Ik had gewoon geen thuis en op school gelukkig wel, het was een 2e thuis voor mij omdat het daar wel leuk was en goed geregeld en ik me geen zorgen hoefde te maken over geld. En daar voor wil ik later ook zorgen in mijn klas, dat het voor al die kindjes een 2e thuis word, dat ze het leuk vinden om naar school te gaan. En ik wil dan niet dat ze denken ik wil niet naar school naar die stomme leerkracht vieze kale klaslokaal waar we zelf maar moeten kijken hoe en wat. Je denkt misschien wel dat gebeurt toch niet op basisscho0len? Maar dat is dus wel.
Ik moet gaan maar ik schrijf later verder.
-xxx- Gaby
Geen opmerkingen:
Een reactie posten